Wij zijn er voor jou!

Oprichtster van Seniorama bouwt haar vrijwilligerswerk geleidelijk af

Deze maand zetten we de persoon in de kijker met wie het voor Seniorama allemaal begonnen is. Als pas aangeworven interimkracht kreeg Paula Dudal in 1976 van het kort daarvoor opgerichte Sokelo (Samenlevingsopbouw Kessel-Lo) de opdracht mogelijkheden te zoeken om de ouderen een stem te geven in de samenleving en hun leven aangenamer te maken. De middelen waren beperkt – enkel een bureautje in het rusthuis Fabiola, zelfs geen typemachine - maar ze pakte haar taak met hart en ziel aan. Zo legde ze de basis van wat nu Seniorama is, met zijn dubbele werking als lokaal dienstencentrum en vrijwilligersactiviteiten.

Om zicht te krijgen op de meest acute noden van ouderen organiseerde Paula Dudal (81) eerst een studiedag met de vijf bejaardenbonden die Kessel-Lo toen rijk was. “Daaruit kwamen twee belangrijke werkvelden naar voren: de rusthuizen en de ontmoetingslokalen. Met de hulp van vrijwilligers werd toen in vier rusthuizen in Kessel-Lo, Leuven en Herent een bejaardenwerking uit de grond gestampt. Vrijwilligers vinden was toen niet zo moeilijk, daarvoor riep ik de hulp in van de pastoor … wat nu waarschijnlijk niet meer zou lukken. Na een grote enquête eind jaren ’70 hebben we de werking 55-plus opgestart, met taal-, teken- en poëzielessen in lokaaltjes boven cafés. Op de grote infobeurs in 1982, in de vroegere Galeries Anspach (Bondgenotenlaan), is de naam Sokelo gewijzigd in Seniorama. Na het groot Seniorenfeest in 1984, in samenwerking met de toenmalige BRT, stelde burgemeester Van Sina ons Het Muntje in de Muntstraat als ontmoetings- en werkingslokaal ter beschikking, wat onze werking een boost gaf. Gelukkig kwam er toen versterking van Marlies Van Mechelen, die vanuit het Riso Vlaams-Brabant (Regionaal Instituut voor Samenlevingsopbouw) werd gedetacheerd. Vanaf dan leidden wij samen Seniorama, elk met een halftijdse duobaan.”

Wonen voor Ouderen
Een hoogtepunt voor Paula was toen de Vlaamse regering in 1993, tijdens het Europees jaar voor de ouderen, Seniorama als voorbeeldproject van ouderenwerking verkoos en erkende. “Dat was te danken aan onze veelzijdige aanpak, die wij in verschillende landen van Europa zijn mogen gaan toelichten, onder andere in Nederland, Engeland, Portugal, Denemarken en de Azoren. Uit deze uitwisseling van kennis en ervaring is het project ‘Wonen voor Ouderen’ gegroeid, aanvankelijk binnen Seniorama. Kort nadat ik in 1996 met pensioen ben gegaan en Marlies de leiding overnam, is er een zelfstandige vzw van gemaakt op een andere locatie. Na een vijftal jaren hebben wij dit project spijtig genoeg moeten stopzetten omdat de subsidies achterwege bleven.”
Ook na haar pensioen is Paula zich blijven inzetten binnen de vrijwilligerswerking van Seniorama. “Zo behield ik de organisatie van de lessen en de voordrachten op maandagnamiddag, die we van maandelijks naar wekelijks hebben gebracht. Dat was enkel mogelijk met de hulp van een groep vrijwilligers, die steeds meer zelfstandig gingen werken in een viertal werkgroepen. Zij deden en doen dat zo goed en zelfstandig dat ze sedert een paar jaar de programmatie zelf opstellen en de  organisatie volledig op zich nemen. Enkele jaren daarvoor hadden we ook de themagroepen opgestart, eveneens met de gewaardeerde hulp van vrijwilligers. Die themacursussen zijn zeer succesvol en worden met zoveel enthousiasme georganiseerd dat de leiding ervan inmiddels ook door een stuurgroep is overgenomen. Uit die werking is een paar jaar geleden de Creagroep ontstaan, die creatieve cursussen en activiteiten organiseert. Ook deze werkgroep levert zo goed werk dat ik deze vrijwilligers binnenkort volledig de vrije hand kan geven. Ik ben dus wel nog actief in enkele vrijwilligerscellen van Seniorama, maar steeds minder als verantwoordelijke. Wel nog meedenken, niet meer meetrekken, is nu mijn devies.”
Dat belet niet dat Paula nog een tweetal dagen per week actief is op Seniorama. “Het administratieve werk wordt me voor een groot deel uit handen genomen door Mariette Rondou, die al dertig jaar vrijwilligster is, een van de eersten bij Seniorama. Als onze organisatie uitgegroeid is tot wat ze nu is, is dat trouwens hoofdzakelijk te danken aan de vrijwilligers. Mijn ervaring is dat de senioren nog altijd bereid zijn om zich belangeloos in te zetten, maar je moet ze meestal wel persoonlijk aanspreken.”
Henri Gielen

Paula.JPG

Vrijwilligers-login

Gebouwd met Drupal

Copyright © Seniorama vzw